يكى از ويژگی هاى مسجدالحرام، دفن شدن انبيا و اولياى فراوانى در آنجاست:
امام صادق (ع) به تعداد آنها، اینگونه اشاره می كند: «ميان ركن يمانى و حجرالاسود هفتاد پيامبر دفن شده اند؛ آنها از گرسنگى و آزار و اذيت مردند».
از پيامبر خدا (ص) روايت شده كه هرگاه امّت يكى از پيامبران (به خشم الهى دچار و) به هلاكت می رسيد، به مكه می آمد و او و همراهانش تا آخر عمر در آنجا به عبادت می پرداختند. جناب شُعَيْب از جمله اين پيامبران است كه در آنجا بدرود زندگى گفته و قبورشان ميان زمزم و حجرالأسود قرار دارد.
امام صادق (ع) فرمود: ميان ركن يمانى و حجر الأسود، هفتاد پيامبر به خاك سپرده شده اند.
بر اساس روايات، حضرت اسماعيل، حضرت هاجر و دختران اسماعيل در حجر اسماعيل مدفونند.
بنابراين مسجدالحرام درون خود، قبر هفتاد يا بيش از هفتاد پيامبر را جاى داده است. محل دفن آنها در بعضى روايات، حطيم و در بعضى ديگر ميان ركن يمانى و باب کعبه و در دسته سومى از روايات، داخل حجر اسماعيل (ع) بيان شده است. آنها به طواف كعبه آمدند، انبياء در اين محل به دعا و نماز و نيايش ايستادند، و در اين مكان خفتند و هنوز عطر وجود آنها به مشام می رسد و نجواى راز و نيازشان با خدا به گوش می رسد و اين نيز، شاهد ديگرى بر عظمت و شكوه مسجدالحرام است.