1. مادر اسماعيل
ظاهراً نخستين كسى كه پيكر او در اين مكان به خاك سپرده شده، هاجر مادر اسماعيل است و همانگونه كه گفتيم، اسماعيل پس از دفن مادر، اطراف آن را سنگچين كرد تا زير پاى مردم قرار نگيرد. اين كار او شدت علاقه اش را به مادر رنج كشيده اش را نشان می دهد.
شيخ صدوق در علل الشرايع به اسنادش از ابوبكر حضرمى از امام صادق (ع) نقل می كند: اسماعيل مادر خود را در حجر دفن كرد و قبر او را بالا آورد و بر آن ديوارى ساخت تا قبر مادرش زير پاى قرار نگيرد. اصل دفن مادر اسماعيل در حجر را بسيارى از مورخان، از جمله ابن هشام در السيرة النبوية و ديگران نقل كرده اند.
بر حسب نقل ابن سعد در الطبقات الكبرى، اسماعيل هنگام مرگ مادر، جوانى بيست ساله بود و مادرش در نود سالگى وفات يافت و اسماعيل وى را در حجر دفن كرد.
2. اسماعيل
و تقدير چنين بود كه سرانجام مدفن اسماعيل در كنار بيت الهى قرار گيرد و خانه او جايگاه دفن پيكر وى گردد و در جوار قبر مادر زجر كشيده اش بيارامد. دفن اسماعيل در حجر را در كتاب هاى روايى و تاريخى و برخى تفاسير آورده اند؛ از جمله: شيخ كلينى به سندش از مفضل بن عمر از امام صادق (ع) روايت كرده است: حجر خانه اسماعيل است و در آن قبر هاجر و قبر اسماعيل است.
در وسائل الشيعه به نقل از علل الشرايع از امام صادق (ع) روايت شده است: اسماعيل بعد (از پدرش ابراهيم) وفات يافت در حالى كه 130 سال داشت و در جوار مادرش در حجر دفن شد.
عبداللَّه بن زبير، هنگام تجديد بناى كعبه، حِجر را حفر كرد و در آن سنگى به رنگ سبز يافت؛ از قريش در اين باره پرسيد، عبداللَّه بن صفوان گفت: گور اسماعيل (ع) است؛ لذا ابن زبير آن را به حال خود رها كرد. او در اين حفريات پايه هاى كعبه در زمان ابراهيم (ع) را كشف كرد و آن را بر همان اساس بازسازى كرد. بنابراين، حِجر اسماعيل كنونى، در دوران وى جزو بيت قرار گرفت.
3. دختران اسماعيل
4. عده اى از پيامبران
طبق نقل تاریخ، قبور جمع زيادى از پيامبران (ع) در حجر اسماعیل قرار دارد. و از برخى روايات نیز استفاده می شود كه اطراف خانه كعبه قبور انبياى الهى فراوان است، كه در اين مكان زيارت می شوند.