فضيلت حجرالاسود
اين سنگ مقدس، پيش از اسلام و پس از آن، همواره مورد اعتنا و توجه كامل بوده و در حقيقت در شمار عناصر اصلى كعبه بوده است. به لحاظ همين تقدّس، رسول خدا (ص) آن را نگاه داشت و ديگر سنگ هايى را كه به شكل بت ساخته شده بود، به دور ريخت.
در بسيارى از روايات آمده است كه حجرالأسود از سنگ هاى بهشتى است و همراه با حضرت آدم (ع) به زمين فرود آمد.
همچنين رسول خدا (ص) فرمود: «حجرالاسود، دست خداوند در روى زمين است، كسى كه آن را مسح كند، دست خدا را مسح كرده است».
در نقلى از ابن عباس نیز آمده است كه اگر كسى با رسول خدا (ص) بيعت نكرد (یعنی در زمان خود حضرت رسول نبود و با ایشان نتوانست مستقیما بیعت کند و دست در دست ایشان گذارد) و سپس حجرالاسود را استلام نماید، با خدا و رسول (ص) بيعت كرده است.
همچنين در روايات آمده است كه اين سنگ در آغاز سفيد بود، اما گناهانى كه فرزندان آدم انجام دادند، سبب سياه شدن آن گرديد.
از رسول خدا (ص) نقل شده است كه فرمود: «خداوند در روز قيامت، حجرالاسود را زنده مي كند، در حالى كه دو چشم بينا و زبانى گويا دارد و شهادت مي دهد كه چه كسى آن را استلام كرده است».
آداب استلام حجرالاسود
امام صادق (ع) فرمود: در صورتى كه كسى در اطراف حجر نبود و به راحتى امكان استلام و بوسيدن بود، آن را ببوسيد و در وقت ازدحام، از دور بر او تكبير بگوييد. اين رسم در حال حاضر توسط غالب مسلمانان انجام مي شود.
همچنين حضرتش فرمود: از جمله سه كار مستحبي كه از زنان برداشته شده است، استلام حجرالاسود است. هنگام استلام حجرالاسود، اگر ازدحام جمعيت است، تكبير گفته و صلوات فرستاده (و سپس از مقابل آن بگذرند).
يعقوب بن شعيب نيز گويد: هرگاه امام صادق (ع) كنار حجرالأسود می آمد، مىفرمود: «اللَّهُ أَكْبَرُ، السَّلامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ».
در روایت ديگري، امام صادق (ع) به سيف تمار فرمود: اگر حجرالأسود خلوت است آن را لمس كن و گرنه از دور سلام بده (و بگذر).