مستجار
مستجار به معنای محل پناه بردن، به بخشى از ديوار پشت كعبه و كنار ركن يمانى گفته می شود. روزگارى خانه كعبه دو در داشت، درِ ديگر آن در اين بخش از ديوار بود كه مسدود شد (يعني دقيقا روبروي در فعلي). برخي نيز آن را همان مُلتَزَم دانسته اند.
در مورد علت نامگذاري این قسمت به این نام، در شفاءالغرام آمده است: از اين رو به اين مكان، مُستَجَار گفته اند كه پناه گيرنده به آن، «مستجارٌ مِن ذُنوب» است و گناهانش ريخته می شود. نیز از آنجا که بعضى از صحابه به اين مكان التزام می جستند، به «مُلْتَزَمْ» و «مُتَعَوَّذْ» نيز معروف است.
وضعيت كنوني مستجار
در اين قسمت، آثار ترميم و بندكشى ديده می شود كه البته ارتباطى به شكاف ياد شده (محل خروج جناب فاطمه بنت اسد) ندارد؛ زيرا كعبه در عصر حَجّاج، از پايه خراب و دوباره ساخته شد و آثارى از مكان ورود فاطمه بنت اسد بر آن وجود ندارد.