• امام صادق (ع): هر گاه مردم، در جايگاه خود در مِنا استقرار يافتند، منادى ندا می دهد: اگر می دانستيد در آستان چه كسى فرود آمده ايد، پس از آمرزش الهى به جايگزينى [مخارجى كه كرده ايد]، يقين پيدا می كرديد.
• امام صادق (ع): چون مردم در مِنا، در جاى خود قرار گرفتند، از سوى خداوند، منادى ندا می دهد: «اگر می خواستيد من راضى شوم، راضى شدم».
• امام صادق (ع): وقتى كسى از مِنا كوچ كرد، فرشته اى دست خود را بر شانه هاى او می گذارد و می گويد: «عمل، از سر گير!». كنايه از اينكه حاجي با وقوف در مني، از گناهانش پاك می شود، همچون روزى كه مادرش او را زاييده است