مکه و حریم آن
مكه، حرم امن الهى است و به حريم مكه، که همان پيرامون و اطراف آن است و مرز معينى دارد از سوی خداوند متعال و براى ارج گذاردن به آن حكم خود مكه داده شده است.
حضرت ابراهيم (ع) بنابر آنچه كه جبرئيل (ع) به او تعليم داده بود، علايمى را در حد و مرز حرم نصب كرد كه در دوران پس از پيامبر (ص) و خلفا، اين علامت ها به 943 عدد رسيد كه بر فراز تپه ها و ارتفاعات و سطوح قرار داشت. امروزه جز اندكى از آنها باقى نيست. اين محدوده، به طول 127 كيلومتر به صورت ذوزنقه و مساحت550 كيلومتر را تشكيل می دهد.
حرمت حرم امن الهی و علت آن
• در قرآن كريم آمده است: «... وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً ...؛ هر كس در آن داخل شود، ايمن گردد». گفته اند حتى اگر قاتلى نيز داخل حرم شود، در امن است.
• قالَ رَسُولُ الله (ص): «إِنَّ الله سُبْحانَهُ حَرَّمَ مَكَةَ وَ لَمْ يُحَرِّمها النَّاسُ وَ لا يَحِلُّ لِمَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَومِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِها دِماء وَ لا يُعْضِدُ بِها شَجَراً؛ خداوند سبحان، مكه را حرم قرار داد و مردم آن را حرم قرار ندادند. براى كسى كه به خدا و روز جزا ايمان دارد، حلال و روا نيست كه خونى در آن سرزمين بريزد و يا درختى را در آن قطع كند».
• از امام باقر (ع) در باره علّت تحريم و تعيين حدود حرم نقل شده است: «وقتى آدم و حوا از بهشت فرو آمدند و بر صفا و مروه نشستند، خداوند اعمال حج را به آن دو آموخت و خيمه اى برپا شد كه ستون هاى آن از چوب درخت بهشتى به رنگ قرمز بود و نور آن به كوه هاى مكه و اطراف می تابيد و لذا از هر سو، تا مسافتى كه نور اين ستون ها می رسيد، آن را حرم قرار دادند».
• بعضى نيز گفته اند: حضرت آدم (ع) پس از هبوط، از شيطان ترسيد و به خداوند پناه برد، خداوند فرشتگان را در هر گوشه اى از مكه به حراست و نگهبانى از آدم گماشت؛ و ميان آدم در مكه و آن فرشتگان حرم شد.
• يا اينكه وقتى ابراهيم (ع) حجرالأسود را در جاى خود قرار می داد، خداوند هر چهار سمت را كه حَجَر به سوى آن بود، حرم قرار داد.