مسجد تنعيم
مسجد تنعيم يكى از نقاط آغازين حرم و در 5/ 7 كيلومترى شمال مسجدالحرام است. امروزه از اين مسجد با نام «العمره» نيز ياد می كنند.
مسجد تنعيم از مكان هايى است كه به عنوان ميقات عمره مفرده معين شده است.
مسجد تنعيم در طول تاريخ
مسجد تنعيم را ابو العباس عبدالله بن محمد بن داوود، والى مكه در سال 240 قمری ترميم كرد و بر چاه آن گنبدى بنا كرد. پس از آن، تعميراتى نيز در آن انجام گرفت. در سالهاى 645، 678، 981، 1011 قمری نيز بازسازى شد.
كتيبه اى برجاى مانده است كه بازسازى اين مسجد را در سال 310 قمری توسط مقتدر عباسى نشان می دهد. در اين كتيبه، نام مسجد، مسجد عائشه آمده است. چنان كه كتيبه سنگى ديگر برجاى مانده، تجديد بناى آن را توسط ابوالمظفر صلاح الدين يوسف در سال 619 قمری نشان می دهد.
به هر حال، مسجد تنعيم در قرون متوالى مورد توجه مورّخان و سفرنامه نويسان بوده و بارها بازسازى شده است. در دوره عثمانى نیز اين مسجد بازسازى شده، ولى فاقد سقف بوده است. در سال 1398 قمرى، اين مسجد بار ديگر به صورت زيبايى بازسازى شد و مساحت آن به حدود 1200 متر رسيد. مسجد ياد شده، دقيقا در مرز حرم قرار داشته و در برابر آن، در وسط و كنار خيابان، ستون هايى كه علامت ورود به منطقه حرم است، ديده می شود.
اماكن نزديك به تنعيم
در پانصد مترى اين مسجد، شارع شهدا، قبرستان شهداى فخ قرار دارد. همچنين در200 مترى شمال آن، در نزديكى كوه، صحابى پيامبر، خبيب بن عدى، يكى از اسراى سريه رجيع به دست مشركان گردن زده شد.